BTK’nın 2026 yılı ikinci çeyrek verilerine göre Türkiye’de oluşturulan nitelikli elektronik sertifika sayısı yıllık yüzde 12,6 artarak 11 milyon 531 bin 159’a ulaştı. Mobil güvenli elektronik imza için kullanılan sertifikaların toplam içindeki payı ise yaklaşık yüzde 11,5 oldu.
Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu’nun yayımladığı Türkiye Elektronik Haberleşme Sektörü 2026 Yılı İkinci Çeyrek Pazar Verileri Raporu, elektronik imza kullanımındaki büyümeyi ortaya koydu.
Haziran 2026 sonu itibarıyla Türkiye’de oluşturulan toplam nitelikli elektronik sertifika sayısı 11 milyon 531 bin 159’a çıktı. Bu rakam 2025 yılının aynı dönemine göre yüzde 12,6, 2026 yılının ilk çeyreğine göre ise yüzde 2,8 artış anlamına geliyor.
Toplam sertifikaların 10 milyon 200 bin 646’sı güvenli elektronik imza, 1 milyon 330 bin 513’ü ise mobil güvenli elektronik imza oluşturmak için kullanılan sertifikalardan oluştu.
Mobil İmzanın Payı Yüzde 11,5
BTK verilerine göre mobil güvenli elektronik imza için kullanılan nitelikli elektronik sertifika sayısı 1,33 milyon seviyesine ulaştı.
Bu rakam toplam sertifikaların yaklaşık yüzde 11,5’ine karşılık geliyor.
Mobil imzanın özellikle saha operasyonları, farklı lokasyonlarda çalışan ekipler ve fiziksel ortamdan bağımsız yürütülen onay süreçlerinde kullanımı öne çıkıyor.
Elektronik imzanın kurumsal kullanım alanları da genişliyor. İnsan kaynakları, finans, satın alma ve idari operasyonlar gibi alanlarda belge, sözleşme ve onay süreçlerinin dijital ortamda yürütülmesi elektronik imzanın iş süreçlerindeki rolünü güçlendiriyor.
Kurumsal Entegrasyon Öne Çıkıyor
E-GÜVEN’e göre sektörün bir sonraki büyüme aşamasında yalnız sertifika sayısındaki artış yeterli olmayacak. Elektronik imza çözümlerinin kurumların kullandığı mevcut yazılım ve iş akışlarına daha kolay entegre edilmesi önem kazanacak.
Şirket, özellikle belge yönetimi, insan kaynakları, finans ve satın alma uygulamalarıyla entegrasyonun elektronik imzanın günlük kullanımını artırabileceğini belirtiyor.
Buradaki temel konu, elektronik imzanın ayrı bir işlem olarak kullanılmasından çok mevcut dijital iş süreçlerinin içine yerleşmesi. Kullanıcının imza atmak için farklı sistemler arasında geçiş yapması yerine, kullanılan kurumsal uygulamanın içinde işlemi tamamlayabilmesi daha güçlü bir kullanıcı deneyimi yaratıyor.
11,5 milyonluk sertifika sayısı Türkiye’de elektronik imzanın artık niş bir dijital araç olmadığını gösteriyor. Ancak sektörün bundan sonraki büyümesini yalnız yeni sertifika üretimi üzerinden okumak eksik kalır.
Asıl önemli gösterge, bu sertifikaların kaç farklı iş sürecine yerleştiği ve ne sıklıkta kullanıldığı olacak. Mobil imzanın toplam içindeki yüzde 11,5’lik payı da burada ayrı bir potansiyel gösteriyor.
Elektronik imza çözümleri insan kaynaklarından finansa, satın almadan sözleşme yönetimine kadar mevcut kurumsal sistemlerin içine daha görünmez biçimde yerleştikçe kullanım sıklığı artabilir. Sektörün yeni rekabet alanı da sertifika adedinden entegrasyon kalitesi ve kullanıcı deneyimine doğru kayabilir.
