Uluslararası kredi derecelendirme kuruluşu Fitch Ratings, Türkiye’de faaliyet gösteren birçok bankanın uzun vadeli yabancı para ihraççı temerrüt notunu (IDR) yukarı yönlü revize etti. Kuruluşun açıklaması, Türkiye’deki makroekonomik görünüm ve finansal istikrar koşullarına ilişkin değerlendirmelerde yaşanan iyileşmenin bankacılık sektörüne yansıdığına işaret ediyor.
Ziraat Bankası, VakıfBank ve TSKB’nin Notu “BB-” Seviyesine Çıktı
Fitch’in değerlendirmesine göre:
-
Ziraat Bankası
-
VakıfBank
-
Türkiye Sınai Kalkınma Bankası (TSKB)
bu üç bankanın uzun vadeli yabancı para IDR notu “B+”dan “BB-” seviyesine yükseltildi.
Aynı zamanda bankaların finansal kapasite (VR) notları da “b+”dan “bb-” seviyesine çıkarıldı.
Açıklamada, söz konusu bankaların uzun vadeli yerel para IDR notlarının “BB-” seviyesinde, ulusal uzun vadeli notlarının ise “AA(tur)” olarak teyit edildiği belirtildi.
Tüm bu bankaların not görünümleri “durağan” olarak korundu.
Arap Türk Bankası’na da Not Artışı
Fitch’in güncellemesine göre Arap Türk Bankası için de önemli bir revizyon yapıldı:
-
Uzun vadeli IDR: “B” → “B+”
-
Finansal kapasite notu: “b” → “b+”
-
Ulusal uzun vadeli not: “A-(tur)” → “A(tur)”
Bankanın görünümü “durağan” olarak belirlendi.
Halkbank, Emlak Katılım ve Vakıf Katılım da “BB-” Seviyesine Yükseldi
Fitch’in ayrı bir duyurusunda, kamu bankalarından:
-
Halkbank
-
Emlak Katılım
-
Vakıf Katılım
için uzun vadeli yabancı para IDR notlarının “B+”dan “BB-” seviyesine yükseltildiği açıklandı.
Bu bankaların da devlet destek notları “b+”dan “bb-” seviyesine çıkarıldı.
Görünümler yine “durağan” olarak belirlendi.
İş Bankası, Akbank ve Yapı Kredi’nin Devlet Destek Notları Yükseltildi
Fitch’in değerlendirmesine göre özel bankalardan:
-
Türkiye İş Bankası
-
Akbank
-
Yapı Kredi
için devlet destek notları “b-”dan “b” seviyesine yükseltildi.
Bu revizyon, Türkiye’nin döviz rezervlerindeki güçlenme ve kamu otoritesinin bankacılık sektörüne yönelik destek kapasitesine ilişkin risk algısındaki iyileşmenin bir yansıması olarak yorumlanıyor.
Not Artışlarının Arka Planı
Fitch, değerlendirmesinde not artışlarının temel nedenleri arasında şunları öne çıkardı:
-
Türkiye’deki faaliyet ortamının iyileşmesine yönelik beklentiler
-
Bankaların istikrarlı iş profilleri ve dengeli finansal yapıları
-
Döviz rezervlerindeki güçlenmenin, bankalara yönelik kamu destek kapasitesini artırması
-
Operasyonel koşulların, son dönemde daha öngörülebilir bir çizgiye girmesi
Bu gelişmeler, Türk bankacılık sektörünün 2025’e daha güçlü bir temel ile girdiğine işaret ediyor.
Fitch’in not güncellemeleri, bankacılık sektörüne yönelik genel risk algısındaki iyileşmenin somut bir göstergesi niteliği taşıyor. Yabancı para temerrüt notlarında görülen yukarı yönlü hareket, hem makroekonomik çerçevenin hem de sektörün bilanço kalitesinin daha sağlam bir zemine oturduğunu işaret ediyor. Özellikle kamu bankalarının uzun süre baskı altında kalan yabancı para notlarının farklı bir seviyeye taşınması, düzenleyici otoritelerin döviz likiditesi tarafındaki manevra alanının genişlediği yönündeki değerlendirmeleri güçlendiriyor.
Finansal kapasite notlarında gerçekleşen artış, bankaların sermaye tamponları, aktif kalitesi ve kârlılık dinamikleri açısından daha dengeli bir performans verdiğini gösteriyor. Bankacılık sektöründe son bir yılda uygulanan politikaların etkisi, kredi riskinin yeniden fiyatlandığı bir yapıya geçişle daha görünür hâle gelmiş durumda.
Özel bankaların devlet destek notlarındaki iyileşme ise farklı bir mesaj taşıyor: Sektördeki destek mekanizmalarına yönelik kapasite algısı artık daha güçlü. Bu gelişme, uluslararası yatırımcıların Türkiye bankacılık sistemine yönelik risk primlerini yeniden değerlendirmesine katkı sağlayabilir.
Genel tabloya bakıldığında, Fitch’in attığı adım yalnızca teknik bir not güncellemesi olarak görülmemeli. Türkiye bankacılık sektörünün, orta vadeli dönem için daha istikrarlı bir görünüm ürettiğini teyit eden yapısal bir sinyal niteliğinde. Piyasa koşullarındaki oynaklık hâlen risk unsuru olarak kalsa da bankaların likidite, kârlılık ve sermaye yeterliliği bakımından daha dirençli bir çerçeveye sahip olduğu anlaşılıyor. Bu eğilim devam ederse, Türk bankalarının uluslararası fonlama tarafındaki maliyetlerinin kademeli olarak rahatlaması mümkün olabilir.
