CFPB “NBR Kuralı”nı geri çekmeyi teklif etti.
Amerika Birleşik Devletleri Tüketici Finansal Koruma Bürosu (CFPB), geçtiğimiz yaz yürürlüğe giren ve tüketici yasalarını ihlal eden banka dışı finansal şirketlerin kayıt altına alınmasını zorunlu kılan “NBR Kuralı”nı geri çekmeyi teklif etti. Söz konusu düzenleme, federal, eyalet veya yerel mahkeme kararlarıyla işlem görmüş finansal kuruluşların bir kaydının oluşturulmasını hedefliyordu.
13 Mayıs Salı günü Resmi Gazete’de yayımlanan teklif ile birlikte CFPB, kuralın maliyet-fayda dengesini değerlendiren analizler doğrultusunda kamuoyundan görüş talep etti. CFPB’nin geçici direktörü Russell Vought, teklif metninde, “Bu düzenlemenin denetlenen kuruluşlar üzerinde oluşturduğu maliyetin, varsayımsal ve ölçülememiş tüketici faydalarıyla orantılı olmadığı kanaatindeyiz” ifadelerine yer verdi.
Ayrıca bu yükün yalnızca finansal kuruluşları değil, dolaylı olarak tüketicileri de etkileyebileceğini belirten Vought, Küçük İşletmeler İdaresi’nin Savunuculuk Ofisi ve Eyalet Bankacılık Denetçileri Konferansı’nın da kuralın getirdiği yüksek regülasyon yüküne dikkat çektiğini aktardı.
Kuralın İptal Gerekçesi: Mevcut Denetim Mekanizmaları Yeterli
CFPB, düzenlemenin gerekli olmadığını çünkü federal tüketici yasalarının uygulanması konusunda zaten yetkilendirilmiş çok sayıda federal ve eyalet kurumu bulunduğunu belirtti.
Haziran ayında yürürlüğe giren NBR Kuralı, tekrar eden suçluların ülke genelinde daha kolay tespit edilmesini ve engellenmesini hedefliyordu. CFPB’nin o dönemdeki direktörü Rohit Chopra, “Dolandırıcılar, ülkede bir yerde yakalanıp başka bir yerde tekrar faaliyet gösteriyor. Kayıt sistemi bu zinciri kırmak için kritik öneme sahipti,” demişti.
Ancak Nisan ayında yapılan bir açıklamada CFPB, kuralın uygulanmasına öncelik vermeyeceğini duyurmuştu. Bunun yerine, kurumun denetim ve yaptırım faaliyetlerinin tüketiciler için acil tehdit oluşturan alanlara odaklanacağı belirtildi.
CFPB’nin NBR Kuralı’nı geri çekme yönündeki bu adımı, finansal düzenleme ile etkinlik arasında hassas bir denge kurmaya çalıştığını gösteriyor. Kayıt zorunluluğu, tekrar eden yasa ihlallerine karşı caydırıcı bir mekanizma olarak kurgulanmıştı. Ancak düzenleyici yüklerin küçük ve orta ölçekli kuruluşlar üzerindeki etkisi ve uygulamadaki zorluklar, düzenleyiciyi geri adım atmaya itmiş gibi görünüyor. Yine de bu karar, tüketici hakları açısından potansiyel riskleri beraberinde getirebilir.
